درباره ی دریاچه ارومیه

دریاچه ارومیه

جستجو

امتیاز گوگل


FEED


Warning: fsockopen() [function.fsockopen]: unable to connect to 193.0.6.135:43 (Connection timed out) in /home/behrooz/domains/climatechange.ir/public_html/components/com_joomlastats/count.classes.php on line 1060

Warning: fsockopen() [function.fsockopen]: unable to connect to 200.3.14.10:43 (Connection timed out) in /home/behrooz/domains/climatechange.ir/public_html/components/com_joomlastats/count.classes.php on line 1060

Warning: fsockopen() [function.fsockopen]: unable to connect to 196.216.2.130:43 (Connection timed out) in /home/behrooz/domains/climatechange.ir/public_html/components/com_joomlastats/count.classes.php on line 1060

Designed by:
SiteGround web hosting Joomla Templates
UN

 

به قول سی ان ان، انگار قایق پیمان کیوتو در حال غرق شدن است. کانادا اعلام کرد که نمی تواند از پس تعهداتش بربیاید و روی همین اصل از این پیمان کناره گیری می کند. وزیر محیط زیست این کشور گفته است که برای اجرای تعهدات یا باید همه ی اتوموبیل ها را از سطح جاده ها جمع کنیم، یا تامین انرژی گرمایش منازل را قطع کنیم، یا کشاورزی را در کل کشور به تعطیلی بکشانیم. البته نگفته که چرا از انتشار هر کدام از این حوزه ها ده درصدی کم نمی کند تا به نتیجه برسد. ظاهرا کسی هم آنجا این سوال به ذهنش نرسیده.

بخش بانمک قضیه این است که کانادا به نحوی از توافق دوربان که همین چند روز پیش حاصل شد حمایت کرده و آن را قدمی رو به جلو خوانده است. نکته ی قابل توجه اینجا است که با وجود آنکه کانادا چنان عضو مهمی در پیمان هم نیست اما ترک پیمان توسط این کشور می تواند مسیر را برای کشورهایی مثل ژاپن و روسیه که مدتی است به این موضوع فکر می کنند باز کند.

 

 

 

امروز شد روز گزارش ها. حتما خبر دارید که ایران اخیرا دومین گزارش ملی خودش را پیرامون تغییرات اقلیمی برای UNFCCC ارسال کرده بود. امروز دیدم که این گزارش روی وب قرار داده شد. اگر می خواهید به صفحه ی گزارش های کشورهای مختلف برید و اونجا ایران رو پیدا کنید، لینکش اینجا است و اگر دوست دارید مستقیم گزارش را دانلود کنید می توانید اینجا کلیک کنید. فایل PDF ده مگابایت هست.

بخش اول این گزارش به شرایط جغرافیایی و اقلیمی ایران اشاره دارد. در این بخش مروری بر ویژگی های کشور از نظر منابع آب، کاربری اراضی، شرایط جنگل ها و مناطق ساحلی شده است. مباحث مربوط به انرژی، وضعیت اقتصاد کلان و نیروی کار هم در همین بخش مورد توجه قرار گرفته اند.

بخش دوم گزارش به شرایط انتشار گازهای گلخانه ای در ایران و سهم بخش های مختلف اقتصادی در انتشار  می پردازد. در فصل سوم سیاست های کلی کشور برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به تفکیک در بخش انرژی و غیرانرژی معرفی شده اند.

فصل چهارم گزارش که برای دوستان پژوهشگر می تواند جالب تر باشد به آسیب پذیری ایران از تغییرات اقلیمی پرداخته است. از منابع جنگلی تا سلامت و تنوع زیستی در این فصل مورد توجه بوده اند.

در انتهای گزارش هم استراتژی های ایران برای مقابله با تغییرات اقلیمی ارائه شده است.

به تمامی دوستان، خصوصا عزیزان پژوهشگر توصیه می کنم گزارش را دانلود و مطالعه کنند چون از معدود منابع منسجم در این حوزه است.

 

 

 

دیگر همه می دانیم که با این وضعیت اقتصادی در جهان و خصوصا شرایط فعلی اروپا، اگر هم ذره ای همت برای بهبود شرایط انتشار باقی مانده باشد، پولی نمانده. در مجموع من و تمام کشورهای جنوب به این نتیجه رسیده ایم که توسعه یافته ها قرار نیست از خودشان حرکت جدی نشان بدهند و اگر هم قرار باشد اتفاق خاصی بیفتد در حد تلاش های محدود دولت استرالیا برای وضع مالیات کربن و یا پرداخت های بی نظم بعضی اروپایی ها در فرمت صندوق سبز اقلیمی است که بسیار کمتر از آن چیزی است که دو سال قبل در ذهن بسیاری می گذشت.

اما این تمام مصیبت نیست. بی بی سی گزارش می دهد که حالا پای برزیل و هند هم به جمع کشورهایی که می خواهند تعهدات را به تعویق بیندازند باز شده، موضوعی که خشم بسیاری از کشورهای فقیر را برانگیخته است. این در حالی است که مذاکرات دوربان امروز شروع می شود. 

ظاهرا اصل این موضوع مدتی قبل در اجلاسی شکل گرفته است که در آن 17 انتشار دهنده ی اصلی حضور داشته اند. در این اجلاس هند و برزیل به همراه تعدادی از توسعه یافته ها درخواست فرم های زمانی بلندمدت برای پیاده سازی برنامه های کاهش انتشار داشته اند.

 

 

انتشار گازهای گلخانه ای

 

 

 

در مطلب قبل از امنیت و تغییر اقلیم نوشتم و اینجا ادامه بدهم که شورای امنیت قرار است بررسی کند که آیا نیاز به تشکیل یک نیروی جدید حافظ صلح برای پیامدهای تغییر اقلیم هست یا خیر؟ ظاهرا در کنار غربی ها که کلا طرفدار این طور حرکت ها هستند، جزایر کوچک هم بدشان نمی آید این اتفاق رخ بدهد. نام این نیرو "کلاه خودهای سبز" است که من "سبزکلاه ها" ترجمه اش می کنم.

این حرکت توسط آلمان آغاز شده است اما به نظر می رسد کشورهای مختلفی به آلمان توصیه کرده اند که این پیشنهاد هنوز بالغ و جامع نیست که بخواهیم پای شورای امنیت را به این طور مسائل و پای تغییر اقلیم را به شورای امنیت باز کنیم. یک سری کشورها مانند چین هم بر این باورند که ما نباید پای کسی جز دانشمندان در این حوزه حق اظهار نظر ندارد.

خبر را اینجا می توانید با جزییات خیلی خوبی مطالعه کنید.

صحبت های بانکی مون دبیر کل سازمان ملل در همین زمینه. لینک

 

 

 

نمایندگان کشورها امروز در شورای امنیت سازمان ملل نشسته اند و پیرامون پیامدهای امنیتی تغییر اقلیم صحبت کرده اند. طبق معمول کسی هم دلش برای علم و محیط زیست و ساکنانش نسوخته و در نهایت خروجی ها نشان دهنده ی همان بحث های همیشگی بین طرفین ماجرا است.

کشورهای غربی می گویند باید برای این پیامدهای امنیتی آماده شد و شورای امنیت جای خوبی برای سازماندهی این بحث است، روسیه می گوید، نخیر، این موضوع نباید سیاسی بشود و به شورای امنیت وارد گردد، بزریل گفته شک دارم، هند گفته شورای امنیت ابزارش را ندارد. یکی سری از کشورهای کوچکتر اعتراض کرده اند، یکی خواسته تا شورای امنیت فرستاده ی ویژه ی "اقلیم و امنیت" ارسال کند.

در نهایتش هم این ملت با هم توافق نکردند و بیانیه روشنی ارائه ندادند و فقط گفتند که ما قبول داریم که تغییر اقلیم امنیت را بر هم می زند. در آخرش هم همگی از اینکه در همین حد توافق داشته اند خوشحال بوده اند.

لینک خبر اینجا.

 

 

 

مذاکره کنندگان اقلیمی از دیروز در برلین دور هم جمع شده اند تا شاید راه را برای مذاکرات پیش رو در آفریقای جنوبی اندکی هموار کنند (لینک).  نمایندگانی از 35 کشور در مذاکرات حضور دارند که توسط برخی مقامات از آلمان و آفریقای جنوبی همراهی می شوند. آنجلا مرکل هم به این نشست پیامی داده است و گفته است بیایید روی افزایش دو درجه ای توافق کنیم چرا که کاهش های داوطلبانه مشکلی را حل نخواهد کرد.

دورنمای مذاکرات مثبت نیست. بعید هم می دانم در دوربان خبری باشد. آینده ی پیمان کیوتو هم در ابهام است. در حال حاضر اروپا و ایالات متحده بر این عقیده اند که خبر خاصی نخواهد بود. این هم تصویر این دوستانی که دائم دور هم جمع می شوند و راه به جایی نمی برند.

 

 

مذاکرات اقلیمی در برلین

 

 

 

This week in Peru, scientists and experts would gather together to talk about possible geoengineering solutions for climate change. The meeting would be managed by IPCC as a part of the process of preparing the fifth assessment report.

They define GeoEngineering as the deliberate large-scale manipulation of the planetary environment and a potential strategy to counteract anthropogenic climate change.

If you take a look at their proposal here, you would see that they are thinking and talking about increasing the earth surface reflectivity by brightening human structures or covering deserts with reflective material.

Honestly, I am not sure whether I should congratulate their innovative and brave thoughts or I should regret for the point that they are missing which has the same letters but a totally different idea: EgoEngineering!

As humans, we are causing trouble and problem for the world we are living in. We are polluting our environment, we are emitting GHGs in the air, we are consuming the resources very fast and we are ignoring the rules, the capacities, and the limits that the earth has in providing a safe and proper environment for us, all of us.

And now, as things are not going as well as we were expecting, instead of changing ourselves, our desires, and demands and behaviors and habits, we want to changes the planet. And believe me, we are not doing this to keep our welfare as what it is today. We want to GeoEngineer the planet because we want to explore more, consume more, waste more and pollute more.

But this is not the solution. Maybe we should re-order the first three letters of geoengineering and type it as EgoEngineering. Maybe we should change and engineer ourselves. Maybe the easier and even cheaper solution is to reach to an agreement about CO2 mitigation. Maybe. Maybe a faster and more effective option is to be more productive and less dependent on fossil fuels. Maybe. And maybe we should reconsider our values and re-arrange our priorities. Maybe we should Ego-Engineer to understand the world better and find a more sustainable way of living.

We don't want to change, and we are happy to change everything to stay unchanged. That doesn't sound fair, does it?

 

 

 

مهندسی زمیناصطلاحی هست با نام (GEOENGINEERING) که می شود ترجمه اش کنیم "مهندسی زمین"*، که در بحث های تغییر اقلیمی به معنای تغییرات و دستکاری گسترده عمدی در سیستم حیاتی و محیط زیستی است و هدف آن کاهش پیامدهای تغییرات اقلیمی. در مجموع دو روش در این حوزه مورد توجه قرار گرفته است، اول مدیریت تابش خورشیدی و دوم پاک سازی دی اکسید کربن. هدف روش اول این است که میزان جذب تابش خورشید بر سطح زمین کاهش پیدا کند. اگر خاطرتان باشد چند روز پیش نوشتم که طرح هایی مثل انتشار مواد بازتابنده در فضا و یا کاشت محصولات کشاورزی با رنگ روشن تر در این حوزه پیشنهاد شده اند. در روش دوم هم ممکن است شرایط آب و هوایی یک منطقه دستکاری شود تا از این طریق انتشار کربنش کاهش و یا جذب کربنش افزایش پیدا کند.

به نظر می رسد این قضیه تا جایی جدی شده است که IPCC قصد دارد جلسه ای در این رابطه برقرار کند که جزییات آن اینجا قابل دسترسی است. البته نمی دانم چنین طرح هایی حاصل تفکر عمیق متخصصان است یا احیانا ناامیدی آن ها از یک حرکت قابل توجه جمعی در سطح دنیا برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای. به هر حال جلسه مرتبط طی همین هفته در پرو برگزار می شود و دانشمندان قرار است گزینه های موجود را بررسی کنند. اگر خبر جالبی به دستم رسید برایتان درج می کنم.

* اگر ترجمه ی بهتر یا رسمی تری سراغ دارید خبر کنید.

 

 

 

این روزها مذاکرات بن در جریان است تا مشخص شود امسال چه مسائلی روی میز کنفرانس جهانی اقلیم در آفریقای جنوبی روی میز قرار می گیرد. مذاکراتی که نه خودش خیلی خوب پیش می رود و نه پیش بینی خوبی برای پیشرفتش در آفریقا می شود. مثل همیشه ایالات متحده به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است، این بار این اتهام که در مسیر جمع آوری پول برای کشورهای فقیر همکاری نمی کند و کشورهای مختلف به ویژه نمایندگان ملل در حال توسعه از روند کند مذاکرات گلایه مند هستند. این حرکت آمریکا بر خلاف تعهدات صورت گرفته این کشور در کپنهاگ و کانکون است.

چین و گروهی از کشورها در تلاش هستند تا زمینه ی گسترش پیمان کیوتو را حداقل برای پنج سال فراهم کنند. برخی راه حل هایی را پیشنهاد داده اند تا از طریق آن زمینه ی گردآوری بودجه برای حمایت از کشورهای فقیر فراهم شود. مالیات در صنایع هوایی و حمل و نقل در کشورهای توسعه یافته از جمله ی این راه حل ها است. 

جزییات بیشتر را اینجا مطالعه کنید.

 

 

 

حتما در خبرها خواندید که در سال 2010 افزایش انتشار کربن به میزان قابل توجهی افزایش یافته است و از نظر میزان رشد یک رکورد به جای گذاشته است. بر اساس این خبر با وجود کاهش انتشار در سال 2009 که عمدتا به دلیل رکود اقتصادی بوده است بار دیگر روند افزایشی به مسیر سابق خود بازگشته است. نمودار زیر که آن را اینجا دیدم نمایی کلی از روند افزایش انتشار دی اکسید کربن را نشان می دهد.

 

 

انتشار دی اکسید کربن

 

Figure 1: US Energy Information Administration (EIA) global human CO2 annual emissions from fossil fuels estimates vs. IPCC SRES scenario projections.  The IPCC Scenarios are based on observed CO2 emissions until 2000, at which point the projections take effect.

Source: http://www.skepticalscience.com/iea-co2-emissions-update-2010.html

همانطور که در نمودار دیده می شود روند اصلی که با خط مشکی پررنگ نشان داده شده است در حال دنبال کردن بدترین سناریوهای پیش بینی شده از سوی سازمان ملل است. شرایطی که به دلیل عدم بهبود روش های مصرف انرژی، رشد جمعیت، عدم تلاش جهانی برای مقابله با انتشار و در نهایت عدم استفاده ی مناسب از انرژی های تجدیدپذیر حاصل شده است.

شاید خبر گاردین هم در این رابطه برایتان جالب باشد.

 

 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 Next > End >>
Powered by Tags for Joomla